tag:blogger.com,1999:blog-36545032011-12-09T02:30:19.320+03:30حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comBlogger2031100tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-56875294987662488162011-12-03T16:21:00.001+03:302011-12-03T16:21:37.971+03:30

تاریخ بهانه استتمام روزهای سالخاطره ی با تو بودن راتف می کنندکامی تازه بگیر از منتا تازه شوی

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-72553812544595234232011-12-03T16:20:00.001+03:302011-12-03T16:20:31.595+03:30

پاییز من بیابا رنگ های حیرت و تنهاییمن کودکی ام را در توجا گذاشته امو حالا با این موهای سپیدپیش هنر نمایی ات غریبه ام با اینهمه اماهنوز لنگ نسیمی هستمتا دل بکنم از این شلوغی بزرگسالی

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-10532454483972575532011-12-03T16:17:00.000+03:302011-12-03T16:18:01.844+03:30

دارم مي رومبه ساحل درياي آرامشايد تخته پاره اي بيابمبراي آسودن و پيمودنتا رسيدنفقط چشم بر هم زدني ماندهاگر دل به دريا بزنم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-48279811151154720812011-12-03T16:16:00.000+03:302011-12-03T16:17:12.351+03:30

امسال سال من استسال رسيدن به خودآگاهترسم از اين است اماكه دوباره در هياهوي شمع وكيك و هديهخودم را گم كنمتولدم مبارك

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-91846700868059401362011-12-03T16:15:00.000+03:302011-12-03T16:16:11.809+03:30

اگر توتنهایی ات را به آغوش می کشیمن هر روزمردابی می شومفرو رونده تر از پیشجایی تا همهتفاله های روزهایشان رادر من بریزند

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-37551971897439947752011-12-03T16:14:00.000+03:302011-12-03T16:15:00.808+03:30

بودی نبودیبودی نبودیمثال نقطه چین های برگه ی امتحانحالا سالهاستکه طعم هیچ پاسخی جای خالی ات را پر نمی کندشهریور و جای خالی تکراریتبا همهء امتناع من.جای خالی ات را امابا وسوسهء قبولی هم پر نمی کنم...........مردودی شهریور

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-75546681142356218632011-12-03T16:12:00.001+03:302011-12-03T16:14:01.273+03:30

دل دل می کنم کنار تونمی دانم کجای زمین ایستاده امهوا به سنگینی عمرم شدهو تو این روزهاداغ تر می شوی سردی پاییز کفافت نمی دهداگر تو هم دل دل کنی.قدم از قدم بردارشاید راه ملنده راتو راهبر شوی

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-85125644960793308512011-12-03T16:11:00.000+03:302011-12-03T16:12:27.367+03:30

اين روزها همه لال شده اندگناه كيست نمي دانماما من زبان بستهترسم از گفتن شعرهايي ستكه اين روزها بي صاحب مانده اند اين الكني تقاص تقديري ستكه سالها پيشتركبا دستان بسته بافته ام

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-57513829804978282512011-12-03T16:09:00.000+03:302011-12-03T16:11:25.191+03:30

چشم باز كرده امبه زيبايي اين روز برفيتو هنوز مثل روزهاي اولينزيبايي ات را به رخ مي كشياگرچه اين تجربه سالهاستكه مي بارد.

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-27285051200064599182011-10-16T12:57:00.007+03:302011-10-16T16:13:03.788+03:30

دارم دوباره می رسمبه ایستگاه تکراری مهر ماهتازه نیامده ای اماراه کوتاه با منتخستگی سالهای نبودنت رابه دوش می کشدبیا به یاد آغازین لحظه هاکامی دوباره بگیریماز امروز ‌ از لحظه از هماز تمام خاطره هایی که می سازیمفرقی نمی کندکی آمده اییا با کیامروز اما با من باشدر تمام ثانیه هاییکه تکراری و بی وقفهمی روند دوبارهتا ایستگاه

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-12037041529682369322011-08-18T11:08:00.003+04:302011-08-18T11:37:31.758+04:30

شعرهای خط خطیغنچه های خشک شدهو سیگاری پا به راه خاموشی..من بزرگ شدهء خاطرات تهی امتو را نمی دانماما اینجا نشستنت را بهانه ای نیستراه آمده رابا کوله بار سنگینت باز گرد

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-80863681556627492752011-06-08T15:06:00.000+04:302011-06-08T15:11:33.168+04:30

ما همان شکست خوردگان جنگ آخریم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-42090711755342545852011-05-01T11:00:00.001+04:302011-05-01T11:01:53.465+04:30

هر روز می رودبا اضطراب نرسیدنمن وامانده امدر انتهای ایستگاهنمی دانم آمده امیا در انتظار آخرین قطاربرای رسیدن

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-61797068535976742672011-05-01T10:58:00.000+04:302011-05-01T10:59:30.848+04:30

زبانم را هیچ کس نمی داندخوشحالمحالا تمام دادهایم را می زنمبی آنکه سوء تفاهمی باشد

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-56698003981217831822011-05-01T10:56:00.000+04:302011-05-01T10:57:52.492+04:30

لااقل بیا سر به سر هم بگذاریمتویی که دل به دلم ندادی

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-11884455245008804312011-05-01T10:49:00.002+04:302011-05-01T10:56:25.506+04:30

هی سال نو شد و کهنههی من آمدم و گلهای سرخ بسته بندی شدهو تو نیامدی باز

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-16046425205892100142011-03-26T22:54:00.002+04:302011-03-26T23:01:05.645+04:30

خسته از این همه آمدن نیامدنتلااقل دروغی تازه بگوبهار بهانهء تکرای هر ساله ات شدهقرار ما مگر از آغازبر سر پایان زمستان تو نبودزمستان امسال اما در دل بهار من رسوخ کرده استبه شهادت روزهای سرد مناین بار با خودت بهانهء تازه ای بیاور ...و بیاَ

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-70635166410504179732011-02-03T11:54:00.001+03:302011-02-03T11:58:29.739+03:30

مالیات نمی گیرند!نترسبگو که این همه نوشتهاین همه شعراین همه ذوقبه استناد دارایی توست

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-30775210713597765372011-01-19T16:24:00.002+03:302011-01-19T16:27:04.738+03:30

آرزویت بودمدیروزامروز اما سرگشته ای هستممیان آرزوهایت

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-30603675998003108242010-12-30T12:21:00.002+03:302010-12-30T12:25:41.777+03:30

من بازگشتمبا کوله بار رنگ رنگبا بسته های نقل و نباتمثل مادر بزرگبزرگبزرگ.. با اینهمه اماهنوز کودکمپیش سالهای جدایی مان

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-84102123779557259482010-10-18T11:03:00.004+03:302010-10-18T11:17:29.844+03:30

انسان زاده شدن تجسد وظیفه بود توان دوست داشتن و دوست داشته شدن توان شنفتن توان دیدن و گفتن توان اندوهگین و شادمان شدن توان خندیدن به وسعت دل توان گریستن از سویدای جان توان گردن به غرور برافراشتن در ارتفاع شکوه ناک فروتنی توان جلیل به دوش بردن بار امانت و توان غمناک تحمل تنهایی تنهایی تنهایی تنهایی عریان انسان دشواری وظیفه است دستان بسته ام آزاد نبود تا هر چشم انداز را به جان در بر کشم هر نغمه و

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-48132811871646428902010-08-24T16:06:00.003+04:302010-08-24T16:18:09.543+04:30

مسیر را کوتاه کردی جانممن پا به راه آمدن بودمتا تو می خواستم ستاره ها را ببینم وشب راصدای جیرجیرک ها راآواز خروس صبحگاه ورفتن را و رسیدن را..اکنون که تو آمده ای و رسیده ای...راه را کوتاه کردی واما من این مسیر را ندیده ، رسیده اموحالا اشتیاق رسیدن رابا طعم کدام مسیر ناپیموده خاموش کنم.باقی عمر

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-80687046949659398852010-07-14T22:56:00.004+04:302010-07-15T19:06:28.361+04:30

سر به سرم مگذار دیگربازی با این واژه های تکراریتنها راه برگشت را طولانی می کندمرا به شنیدن خاطرات گذشته-هر چه باشد-نیازی نیستحرفی تازه بزن-هرچه باشد-تا راهی ام کندبرای بازگشتنفرین را بدرقه ی راهم کن

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-76632625470245541732010-07-02T10:44:00.002+04:302010-07-02T11:00:05.969+04:30

تا صدا می زند مراآفتاب در قلبم طلوع می کندو کودکی ام چون تصاویر مبهمپشت شیشه های رنگیپلان به پلان پخش می شود یک نفر انگار با من سر شوخی داردکه هر روز با صدایی خاطره انگیزمرا در دالان آرزوهای نیافته امپای تماشای سکانسهای زندگی اممیخ می کند مثل روز روشن استکه تو سالهاست بازیگر تمام نقشهای زندگی ام شده ایحالا چرا طفره می رویاین آخرین سکانس هم کارتوستخورشید را پس کوهای غروب نهان کن

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-22747086360268734172010-06-08T10:23:00.003+04:302010-06-08T10:35:02.503+04:30

تا نشانی ات می پرسمتمام لبها داغ سکوت می خورندتا نیستی،حتی به نام و یادهمه چیز آرام استبا خاطره ات هر لحظه تمام کوچه و بازارپر می شود از التهاب نرسیدنیا دیر رسیدناین تجربه های تکراری امارهایم نمی کندخاکسترم را به باد بسپارتا رها شوم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-12091350447009557462010-03-18T10:12:00.004+03:302010-03-21T10:29:30.421+03:30

سبزی هفت سین من امسالسرخی صورت پر خون توستبا دهانی باز از شکایت وفریادمن چه بی رحمم اگر فراموش کنمتو را و هر آنچه سهم من بودحالا که تمام زخمهای دل منبر پیکر به خاک خفتهء توست سرخی منسبزی منتمام امید به فردای فرزند نوپایماز توست

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-23070907879631894122010-02-01T14:58:00.006+03:302010-02-01T18:06:50.701+03:30

ستارگان خسته از تابشِ بی وقفهجان دوباره می گیرند از توکه تازه نفسهر روز و شبنور امید را در دل هاکشت می کنیتولدت مبارک

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-78875623127197146312009-12-29T12:37:00.002+03:302009-12-29T12:46:04.229+03:30

عاشقان سرشکسته گذشتند،شرم‌سارِ ترانه‌های بي‌هنگامِ خويش.و کوچه‌ها بي‌زمزمه ماند و صدای پا. سربازان شکسته گذشتند، خسته بر اسبان تشريحو لَتّه‌های بي‌رنگ غروری نگون‌ساربر نيزه‌های‌شان. تو را چه سود فخر به فلک بَرفروختن هنگامي که هر غبارِ راهِ لعنت‌شده نفرين‌ات مي‌کند؟ تو را چه سود از باغ و درخت که با ياس‌ها به داس سخن گفته‌ای. آن‌جا که قدم برنهاده باشي گياه از رُستن تن مي‌زند چرا که توتقوای

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-42429432141151464632009-12-01T15:22:00.000+03:302009-12-01T15:23:54.303+03:30

اين دود سيه فام که از بام وطن خاست از ماست که بر ماستوين شعله سوزان که برآمد زچپ و راست از ماست که بر ماستجان گر به لب ما رسد، از غير نناليم با کس نسگاليماز خويش بناليم که جان سخن اين جاست از ماست که بر ماستاسلام گر امروز چنين زار و ضعيف است زين قوم شريف استنه جرم ز عيسی نه تعدی ز کليساست از ماست که بر ماستگوئيم که بيدار شديم، اين چه خيال است؟ بيداری ما چيست؟بيداری طفلی است که محتاج به

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-26538022672833892632009-10-07T12:46:00.003+03:302009-10-07T12:54:45.163+03:30

من وتکرار دوباره ی ثانیه ها برادریماز یک مادر و چندین پدرتو با کدام ما همبستر می شویتا تولد نوزادی بی بدیلپایکوبان و سرمست؟

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-67599301196907565452009-09-23T16:19:00.003+03:302009-09-23T16:35:26.749+03:30

پاییز امسال اما با خزان تو آغاز شد

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-17944016519249243902009-06-24T17:20:00.004+04:302009-07-25T13:26:02.154+04:30

این روزها زبان اعتراض کوتاه شده اما دستهای پیروزی نهتو با زبان درازیت همهء ما را به سخره گرفته ایتا کی می توانی باشی راخدا در شورایش تصمیم می گیرد و من و دوستانمدیر یا زودباد تو را هم می بردنسیمی شاید

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-66479659866713038172009-05-20T14:51:00.003+04:302009-05-20T15:40:14.844+04:30

این بازی تمام می شود آخر .هر چه که هست یک روز یک جا و برای همیشه خاطره ی آویزهای رنگی و باغچهترانه های کودکی و شرط های بی انجام را اماطعم نوشین چه رویداد خجسته ای گس می تواند کند؟وقتی به بهانه ی هر رنگ، به سرعت نور در آویزها می پیچمو با صدای هرخنده سر از لاک کودکی بر می آورمآن یادگاران را نه تو،نه مننه دور لحظه های پر شتابنه سپیدی موهایمنه غرور رشد کرده ی فرزندمنه تو،نه منآن یادگاران را توان

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-45367939771635168632009-04-22T16:20:00.008+04:302009-04-22T17:16:40.058+04:30

شروع صحنهء پایانی ست و تاریکی وحبس نفس هاتو روشن می شوی در برابر چشمانمسکوت سنگین می شود...تمام طول تاریکی را می رویحالا من مانده ام وصدای نفسهایم-پیاپی و پرصدا-.در تاریکی مطلق

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-83952699973730145422009-04-05T11:28:00.003+04:302009-04-05T11:51:29.642+04:30

به هرکجا روم توییکنار من نشسته ایچگونه بایدم شدنرها از این دوگانه گی؟

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-46036841237813232392009-03-17T13:15:00.003+03:302009-03-17T13:39:12.872+03:30

سرود تازه مخوان .تلاشت از برای فریب ماست،می دانم سردی بی بخار ماههای اخیراشتیاق آمدنت راخاک کرده استتو اما پا به ماهی وضربان ناهماهنگ قلب من هم.گمان آمدنت را گل نمی کند من اینجا ایستاده امتا گل از گلت بشکفد.هنگامی که نگاهمان بهم گره می خورد !چه می دانیمن بازیگری قهارملبخند به لب و آغوش باز!به پیشواز آمدنت،دوباره بهار

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-70895646739199231302009-02-12T16:49:00.001+03:302009-02-12T16:55:34.101+03:30

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-17838405582370310332009-01-27T13:23:00.002+03:302009-01-27T16:25:02.740+03:30

خدا کدام دعای مرا شنیده است.که حالا تو در آستانه ،منتطر آمدنیدستم چه باید باشد و در دل چه بخوانم.به بهانه ی چشمهای نیمه بازتاز من هلهله مخواه!دردانه ی زمستانیامروز که تو می آیی سفید لوح و پا به راهما سالهاست که قلم روی پاکیمان کشیده ایم و.ماههاست که تار و دف انداخته ایمشکرانه ی آمدنت شایدخدا باران بیاورد و ما هم به رقص درآییمترانه ها اما روی زبانمان زنگار بسته اندلکنت و بی آوازی راشاید تو درمان

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-69256853695554246012008-12-15T13:40:00.004+03:302008-12-23T11:41:27.297+03:30

مشتاق شنیدن صدایت هستمبا گوش های تیز ودستهای لرزانی که حرکاتت را می جویند.فاصله اما به اندازه ی پوستتا تو بیایی شایددر این سرای بزرگ کهنچشمان منتظری خیره ی سقفها شونداما تقدیربی درنگ می بافداز نوتا پایانیکی از رو....یکی از زیر

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-58748869624724635022008-10-21T09:58:00.005+03:302008-10-21T10:27:57.741+03:30

بگذار خودم باشم و آرزوهایمتنهاپایکوبان ورقص کنانبی خیال اعداد روی کیک و سنگینی نگاه میهمانان.در سماع آمدن ، رفتنگاهش که بیایدنقش رویاهایم را.با رقص چاقوی تو سر می برم.شادکام و بالغ

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-52022543740396240962008-09-27T14:58:00.002+03:302008-09-27T15:07:56.890+03:30

حالا مترسکها برایم شاخ و شانه می کشندچون پایم می لنگد و.پشتم تا شده است روزگاری امادور ، دور ما بود.آن روزها که سرخوش سنگشان می زدیمروزی سر انجامدرختان هم داد می ستانند.آنگاه که شیره ی مرا می مکنداما باران که بیایدمن دوباره خواهم روییدسبز و تازه......تا دوباره پاییز

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-68039889197365645272008-08-11T17:16:00.005+04:302008-08-11T17:34:19.300+04:30

در این بن بست فریاد مکشهمسایه ها خوابند

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-79208493907651279102008-07-20T13:26:00.003+04:302008-07-20T13:37:31.996+04:30

خیابان ها برای تو هم شلوغ می شونداما در دلم جای خالی چیزی استکه نه اینهمه ازدحامو نه دلداری روزگار جایش را نمی گیردیادگار دوران بلوغحالا نشانی ات را از کجا بیابیمیادت سبز

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-78816274495981328682008-07-06T17:36:00.004+04:302008-07-20T13:18:53.191+04:30

در راهی با نشانه هایی از منمی خواهی نشانم دهی آنچه را که باید بدانمآنچه را که تو داری و من نیز داشتم.آنچه را که فرو خوردم این روزها تنهاحس خوب داشتنت سرگرمم میکنداما تا آمدنتتا لذت دیدن و قد کشیدنتمن انتظار را با طعم سیگار و قهوه فرو می برمگرچه میدانمروزی برابر چشمانم- جوان و شاداب -تاریک می شویو طراوت دستانت در دستان مندستان من.دستان من..که سرد می شوند

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-25353310315395487152008-05-17T10:12:00.002+04:302008-05-17T10:40:02.996+04:30

تو راه را می دانستی و لب بستیجدال بر سر آمدن،نیامدن نبودما در رسیدن شک کردیمو حالا من در پایان ایستاده امو تو ساکت...هنوزآه اگر می گفتی آنچه را که زودتر بایدخورشید را روشن می کردمتا ببینی راه را شایداینهمه عمر برای پیمودن این اندکقتل روزهای خوشی استجزای آنکه نگقتیم شکر روز وصالشب وصال نخفتیم لاجرم ز خیال

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-2201287649885557482008-04-05T14:46:00.005+04:302008-04-07T15:58:23.283+04:30

نو شدن از این بیش که دوباره می خندیم و لباس تازه می پوشیم که سرخوش راههای سبزو نمناکیم محو طراوت . . یاد روزهای رفته را چه سود وقتی تو در کناری هنوز شاد و سرخوش آسایش،رونمای توست . . !بهانه ی تکراری نو شدن لبخندعیدی ات

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-23976208426269611962008-03-12T12:46:00.006+03:302008-03-17T17:34:11.194+03:30

هوس،لرزان و لغزان.هوایی ام کرده با سرخی و سبزی اشاز تازگی ات می هراسم ورنگهایت،اما..کاش بیشتر بمانی با من و روزگارگرچه می دانمدست و دل وچشمم عادت می کنداما،طراوت همیشگی اتو آمدنت،بازسرخم می کند.مثل دختران نابالغ

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-9023213674749356192008-02-18T14:52:00.000+03:302008-02-18T14:54:57.982+03:30

خوان نعمت است این یاشام آخرهرچه باداباد.سیر باش اگر می روی

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-10008035862829177722007-12-31T17:24:00.000+03:302008-01-02T15:22:12.573+03:30

چه جوانی تو که از دست ببردی دل پیر

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-30368736921578325532007-12-23T13:12:00.000+03:302007-12-23T16:06:12.737+03:30

به شادی نشسته بودند مردگاندست افشان و رقصانبا گلهای خندانبر گودال تازه ترین شانحیراناز اشک همراهان

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-13719871872902765722007-12-10T16:58:00.000+03:302007-12-19T13:26:26.154+03:30

از سرم پریده،مستی نگاه تو اماتا انتهای این شب یلداییکدام پیاله ی نیمه همراهی ام می کندتا آغوش گرم زنیکه شاید دوباره پروازم دهدم تا اوج!مادررسم خوشایند پرورش را به من آموختیاما راه چگونه زیستنی که تو گفتی مسدوداست هنوزپس مرا از این عذاب وجدان برهانمن،چشم خورده ی آدمهای حسودنطر کرده ی نگاه های هرزه ی مردم خیابان امپناه من در این شب طولانیگوشه ی امن آغوش ناآشنای کیست؟نگاه شراب گون کداماین جام خالی

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-41741151965717269762007-11-17T13:19:00.000+03:302007-11-17T13:49:54.858+03:30

آمده ام خداحافطی کنمکلامم در انتظار انعقادیک لنگه پا میان گفتن و نگفتنجاودانگی و هرزه گی،ایستاده استکه می داند شاید این وداعجاودانه کلامی شودبرای هر آغازحالا که چهارپایه ی لنگ عمرماین پا و آن پا می شودتمام امید دوستداران اندکمبه ناتوانی ریسمان آویخته استامید اماسقف آرزویم را بر سرم خراب می کند دوباره سلام

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-77366132654879730682007-10-27T17:17:00.000+03:302007-10-27T17:21:20.740+03:30

من از راه آمده بر می گردمتو تنها بروحسابش از حوصله ی من و تو خارج است اماسرانجام روزی به هم می رسیممی دانم،تو هم موافقی

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-71736670573762775362007-10-20T16:18:00.000+03:302007-10-20T16:37:46.308+03:30

من و اینهمه شمع؟غمم میگیرد از تنهاییاز این بلوغ دروغی که پابندم کرده از هرچه تبریک بغض آلوداز تکرار سلام های بی حسمبارک بادهای سرسری..اگر دوست داریاگر بازهم حسادتت گل کرده استاگر دنبال یک شریک برای لحظه های تلخت هستی بیااینجا برای تو هم شمعی روشن است!بیا و فوت کن

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-42843269726781133062007-10-15T16:40:00.000+03:302007-10-15T16:44:48.167+03:30

خوش خبر باشی اما اماگرد بام و بر من بی ثمر می گردی

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-63830723454664149042007-10-06T13:42:00.000+03:302007-10-06T13:50:49.745+03:30

حالا همه بر طبل رسوایی ام می کوبندمن اما فقط با تو نجوا کردمفقط با تو..نجوا

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-36617853547958312022007-09-29T13:23:00.000+03:302007-09-30T15:25:09.220+03:30

پادشاه فصل هاپاییز

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-56294560839835248012007-09-19T10:29:00.000+03:302007-09-19T10:40:57.879+03:30

بوی شیر،بوی لباس شستهیاد خنده های کودکانه و اسباب بازی های رنگیطعم ترش آلوچهقهقه های بی دلیل و چشمهای خیس از اشک..حالا تو تابلوی عمر مایینماد برزگ شدن و پیر شدن مانتنها امید ادامه ی حضور کسالت بار جماعتی.که بیش از تو محتاج پا به پا رفتن اند تولدت مبارک

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-83293015661115125442007-09-18T13:29:00.000+03:302007-12-19T15:46:40.067+03:30

رهایت نمی کنماگرچه یک دست سودنی یا خاک بوسیدنی رسیدن را معنا کندرهایت نمی کنمو در میان آغوشی سردبا بازوانی که بیداد می کنندمشتاقانه و پرشهوت میفشارمتکه تو یادگار پرواز از مفاصل دردیتو تلخ گریه ای از پس سرسخت ترین بغضنوشته ای از محمود انوشفر

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-55803272528417709972007-09-09T12:38:00.000+03:302007-10-15T16:52:35.227+03:30

گاهی به توگاهی به خودگاهی به آسمان. . . گاهی..."نگاه زاده ی علاقه است"

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-83776516210721606892007-09-01T11:19:00.000+03:302007-10-10T14:35:30.186+03:30

چاره چیست؟جاودانگی،طلسم کوتاهی لحظه هایی است.که می روندایستگاه پایانی.کجای این راه نساخته است نمی دانممن که آمدنم دست تو بود.کجا باید بروم که جای تو نیستتاوان کارهای کرده و ناکرده اما.پای کدامیک از ماستدر میانه ی راه ابدی ازلی اتای کاشگاهی سر به سرگردانی ام دهییا لااقلگامی بیایی با من-مثل یک پدر-.تا ایستگاه آخر

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-42628307702092252002007-08-06T10:20:00.000+03:302007-10-15T16:51:50.632+03:30

ستاره ها راهنمای خوبی اند اگرپس ابرها نمانندواگر آسمان مهتابی نباشدو...اگر!راه گم کرده ی عازم.خسته می شوی از نرسیدندب اکبر و ناهید و زهره وهرچه نشانه در آسمان استنشان سینه ی من شدهبه یافتن آن راه،بیراهه می روی!تا کجا توان رفتن داری تشنهباران را بهانه کن و بازگرد.آب در خانه است

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-6853370171444693332007-07-30T10:15:00.000+03:302007-10-15T16:51:06.209+03:30

خسته ی نوشتن تکرار های خوددنبال پناهی هستم در چشم های توکه نیستنیست نیست لرزش دست و دل و زبان من.پای رقص اشک ها یت..برایم جای گرمتری بیاب.چشمهایت که بارانی ست

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-64662454369425075552007-07-21T14:24:00.000+03:302007-10-15T16:50:33.701+03:30

وقتی که گفت دوستت دارممن بودم و عکس جوانی ام در دستشبرای من دیر بودبرایش زودچاره ی من تصویر دست اوچاره ی او ندیدن من ، شنیدن مناما منبا این چهره ی پیر قد خمیده ، دل عاشقجایم کجای قلب اوست..کاش روی لبانش بودم-سرخ از شرم پیرانه سری-زیبای جایی که می گفت دوستت دارمدوستت دارمدوستت دارمساده و کودکانه

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-60818432108200268292007-07-11T11:56:00.000+03:302007-07-14T16:14:15.906+03:30

دلم برای تو تنگ شدهتنگتر از دریچه ی زندانمتو بیرونی و من برای رسیدن،رفتن حتی مردنراهم بسته استاگر همراهی..آزاد بمان و رهااما..دسته کم دریچه را نبند

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-44765315355455775182007-06-03T14:27:00.000+03:302007-06-03T14:35:59.845+03:30

من آمدمو رفتبا گامهای تندانگار می دویدتا انتهای راه چیزی نمانده پس.من نیز می دومدر آخر مسیرشاید یکی شویمپیداست او ولیدور از من است هنوزیک پیچ مانده استیک بیشه ی روبروستیک جاده پر زمه.می ترسم عاقبت از چشم هم روداین مار پر فریببا خط و خال خودهی می کشد مرامی ترسم و هنوز همپاش می دوماما نمی رسم.پیش از من است او در انتهای راهشاید از ابتداتا انتها فقطاو ایستاده استآنجا کنار خط"پایان زندگی".من نیز می روم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-65561359951931356632007-05-02T16:54:00.000+03:302007-05-05T15:55:05.781+03:30

خورشید را در کجای این راه گذاشته ایمکه نورش با اینهمه توان باز به پیچ اول هم نمی رسد؟انکار خدا ملعبه ایست دردست تودستان شماتا بیشتر به چشم بیاییداما من و تمام دوستانم برای دیده شدنتنها نیازمند نوریمنیازمند نور..شعله ی پرفروغ خود را دانسته ندانسته رها کردیمو حالا برای آمدنشبرای آنکه دوباره باشیمچشم می مالیم و ساعت نگاه می کنیم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-74087730871044079982007-04-14T15:22:00.000+03:302007-04-14T15:59:38.321+03:30

سکانس آخر-تنهایی-فندک را بزنچه سرخی زیبایی ست که به لبانم نزدیک ونزدیک ونزدیکتر می شوداگرچه می دانم این توهمپیش از رسیدنکم سوکم سو..خاموش می شود"CUT"

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-15964722886664544962007-04-11T17:05:00.000+03:302007-04-11T17:12:32.759+03:30

سر تا پا لرز شدهاین ستون را و تاب ایستادن ؟من برای آسودن پایه ی محکمتری می خواهم که تو ..تو نیز هم نداری

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-21190112635461819012007-03-28T13:02:00.000+03:302007-04-07T15:45:02.052+03:30

وقتی سرت را به دستانت سپرده بودیآنقدر از چشمانت ماهی گرفتمکه لباسم پر از پولک شدمن از جنس سا یه امببخش اگر گاهیکمرنگ می شومنگا هت را شنیدمکه پشت شیشه به زنجیرش می کشیدیمی ترسم دیر شده باشممی ترسم مرا دیده باشیوقتی لبخندت را قاب می گرفتمتا بر هنگی دیوارم را تسکین بدهممی ترسم دیر شده باشم شاعرش رو نمی دونم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-45074684722328778152007-02-20T12:11:00.000+03:302007-02-20T15:32:15.370+03:30

از پناه چشمهای تومثل اشکقطره قطرهروی صورتم..انگار باران می بارددوباره

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-18902751822309196672007-02-18T16:24:00.000+03:302007-02-19T16:45:54.052+03:30

تا رسيدن صبح به انتظار سپيدهسپيدهسپيده..،حالا خورشيد پشت سياهي ابرهاي زمستاني پنهان شده اما..عمر دوباره ...براي ديدن روشني ات اگراگراگر..اگر مجال دهي تا غروب فردا پلك هم نمي زنم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-71002975708721314162007-02-04T16:33:00.001+03:302011-06-08T15:22:35.558+04:30

سرم را به كجاي اين ديوار پر خاطره تكيه دهمحالا نه وقت بي قراري استنه وقت جولانديگر مجال شيطنت هاي جواني راهمانباشت خاطرات كهنه مسدود كردهوراه نفسم شايدتنها سوراخهاي جامانده بر ديوار استديواري كه بار سنگين خاطراتم را مي كشيد

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1164100083567693862006-11-21T12:30:00.001+03:302008-03-02T10:07:08.670+03:30

ديرآمدي اي رفتهطعمت از دهن افتاد

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1162904688858955132006-11-07T16:16:00.000+03:302006-11-16T08:48:59.820+03:30

گوش مي دهمتو کجایی؟کجا؟تنها صدای بی رمقتت می آیدیک زمزمهء خستهکاش انسانی بود وتوانی وفریادیتا صدایت می کردم وشاید می یافتمت..تو کجایی؟کجا؟

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1162373446067764242006-11-01T12:53:00.002+03:302006-11-04T10:13:46.610+03:30

از سر بی حوصلگیتازه تازه عاشق شده امیک اشتباه تکراری

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1162119869124144842006-10-29T15:00:00.000+03:302007-02-06T14:58:40.825+03:30

حالا دوباره آمده امبا انبوه خاطراتو دفترچه اي كه به اندازه قطرشخاك گرفتهباز هم با مني؟

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1101037658454918942004-12-04T16:00:00.000+03:302006-11-01T09:04:53.783+03:30

وقتي من هستم و تو وتمام انسانها تمام حيوانات وحشي و اهليتمام ارواح سرگردان و آرام ويك زمين خاكي كوچك-واقعا كوچك-....اي كاش لااقل پاهايم بزرگتر بود

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1085747158069621522004-05-28T16:51:00.000+04:302006-11-01T08:51:58.673+03:30

حالا صبحهاساعت از پنجره ام طلوع می کندمن اما آمدن خورشيد را انتظار می کشماگرچه میدانم دير ميرسم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1083777039245485802004-05-05T21:40:00.000+04:302006-11-08T17:17:02.356+03:30

به هیچ کجا بند نیستمبه ستون های قرص آسمان حتیپایم به زمین گیر کرده استهرچند سربه هوا شده املای کتاب قطور زندگی امچون قربانی معابد گیر کرده ام.صدای نفس های تاریخ را می شنومو ضرب ثانیه شمارش را احساس می کنمدارد میخ ها را یکی یکی سفت می کندمحکمتر

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1082029333883534702004-04-15T16:12:00.000+04:302006-11-01T08:57:06.366+03:30

به جای خالی دستانت بر شانه های منخاک بریزشاید که فردا را همبه بهانه ی روییدن گیاهی تازهزندگی کنم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1075572126903519782004-01-31T21:32:00.000+03:302006-11-01T09:02:16.903+03:30

سرت را بالا بگیرامشب همه برای تو سربلند کرده اندحتی آویختگان دارهای تنهاییکسانی که حسرت داشتنشان را هنوز مزمزه می کنیو گرچه آهستهاما ریسمان تنهایی شان را با دستان خود می بافیفقط برای بالا رفتنتنهای تنها

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1072709121775461992003-12-29T18:15:00.000+03:302006-11-01T09:10:18.810+03:30

چقدر تکیه گاهم بودیسفت وسختحالا اما...زمین روی سرم خراب شده وافسوس به آسمان هم...به هیچ ...دیگر نمی توان تکیه کرد.

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1069092624390692092003-11-17T21:40:00.000+03:302006-11-01T09:29:20.440+03:30

چقدر زود بزرگتر شدیآنقدر با سرعت که من مرکب بی مثالم را به خاطر این قصور ترک کردموحالا در تاریکی مطلق دنبال چیز دیگری هستم تا به گذشته بازگردمو شاید دوباره از نو سوارکاری بیاموزمچه پشتوانه ی سستی ست عشق و چه مستحکم است دز نفرینآه اگر می دانستم این پیرزن اجوزه ی زشت در کجای این خانه سکنا گزیدهآن وقت بی درنگ لحظه های عمرش را به شماره می انداختمتا طعم خوش زندگی را در گلوی همگامانم زنده کنممن نفرین

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1068808872848364112003-11-14T14:51:00.000+03:302006-11-01T12:40:21.873+03:30

دست از سرم بردارجای دستهایت بر افکارم سنگینی می کندفشار اینهمه احساس که در دست تو جا خوش کرده را ندارمهوای اتاق سنگین استو سقف تا نزدیکی من آمدهانگار کمپرسور روشن استتمام زاویه ها کج شده انددلم لک زده برای دو خط موازیدنبال یک قانون می گردم که تحت هیچ شرایطی تغییر نکندتو را به هرچیزی که قبول داریسنگینی این همه رااز سرم بردار.

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1066649227946166822003-10-20T14:55:00.000+03:302006-11-01T12:43:11.470+03:30

شعله ور شده مقابلملحظه هاي عمر رفته امبا وجود باد هاي تندناگزير فوت كردنم

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1064571264063370012003-09-26T13:44:00.000+03:302006-11-01T12:43:58.763+03:30

بر این گور خالی فاتحه خواندنتلاش بیهوده است.دندانت را نشانم بده.تو می توانیمی توانی تاب بیاوریتا بر سنگ قبر من سنگ بزنی.می دانم تاب می آوری.

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1063014750616583692003-09-08T14:22:00.000+04:302006-11-01T12:44:53.030+03:30

هواي شانه هايت ابري است ، يامن براي به آغوش كشيدنت دودل شده ام.از پايين پاي تو قد مي كشمتا برآمدگي سينه هايتكه چشمهايم را مي پوشاند و نفسم را تنگ مي كند.مرا ببخش اماقامتي به اين بلندي راچگونه در سايه ي خوراكهاي زمينيتا ارتفاع تو برسانم.هواي شانه هايت ابري استـ مي دانم ـو آغوش من نيزاگر توان خم شدن داشته باشي.

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1062664064256216152003-09-04T12:57:00.000+04:302006-11-01T12:46:34.320+03:30

...اجازه ي پرواز بادبادكتا ارتفاع نخ....

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1061791172972351502003-08-25T10:29:00.000+04:302006-11-01T12:52:51.136+03:30

سرانجام مجموعه شعرم چاپ شد. صفر و يككاش بخوانيدش و در موردش نظر بدهيد.

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1060679545512804722003-08-12T13:42:00.000+04:302006-11-03T20:32:42.613+03:30

به خدا سو گندكه از اينهمه گناه فقط يكي براي من استدروغ

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1059760188871940092003-08-01T22:19:00.000+04:302006-11-03T20:34:36.626+03:30

در پر ستاره آسمانی چون امشبدب اکبر و اضغر را هم گم کرده امچه رسد به سرگردانی ستاره ی بختت.شاید صبح فردایی بعدتردر اتصال ستاره ی قطبی و سیارات نامشکوف دیگربا پیشرفت علم و تکنولوزیبیابمت.

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1057664277655141122003-07-08T16:07:00.000+04:302006-11-03T20:38:35.193+03:30

یک نظریه هست که میگه ظرف زمان خیلی کوچیکه اونقدر که وقایع زود به زود تکرار میشه: در عصر نامه هاي الكترونيكيمثل انسانهاي اوليههنوز براي نوشتن آنچه ديگر با يونيكدها هم ميسر شدههزار استعاره می آوریمتو آنطرف تر از من و من اين سو تر از تمدننزذيك به همچرا جدا نمي شويم.-يكي طناب آويختهء مرا بكشد -گرچه به اندازهء مسيح ايمان ندارماما مي دانمخدا در همين حوالي است واز پذيزش كوتاهي ها سرباز مي زند.هم او كه

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-1057056509603442192003-07-01T15:18:00.000+04:302006-11-08T16:24:39.393+03:30

گوشهايم اشتباهي شده اندو نفسهايم شمردهشايد دارم خواب مي بينم.اما شكمم باد كرده استو گروهي چند نفري سوال پيچم مي كنند.- نام پدر؟

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-949786382003-05-28T11:42:00.000+04:302006-11-08T16:26:53.946+03:30

هوا كه گرمتر مي شود قلبم تند مي زندبه تكيه گاه لنگم تكيه مي دهمعرق مي كنمبه ديوار خيره مي شومتو در حرارت ماه آخر بهار گير كرده ايشرشر عرق مي كنيعكست را با مژدگاني به ديوار زده اندـ در به در ـو تو زير سرماي دستگاههاي خنك كننده...شر شر عرق مي كني.پاي تقويم ديواريـ كه فقط ماه آخر بهار را شمرده ـمن مثل درخت تنهاي عكسهاي هنريخشكم زده است.توي عكس بالاي تقويمتو با شتاب به سوي تنهاي تپه مي آييمثل سايه

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-944952052003-05-17T16:39:00.001+04:302011-12-09T02:30:19.327+03:30

وقتي صداي خروسها هم در نيايد.يعني كه ديگر شب شده است.حالا اما خدا هم دروغگو شدهقبل ترهر زمان كه اراده مي كردمفلسفه ومنطق آمدن، نيامدن لحظه ها به هم مي ريختحالا اما تا آمدن قيامت بايدتكرار ثانيه ها را تاب بياورم-بيا با سرنوشت هم بازي كنيم -تنها لحظهء فكر كردن به فلسفهتلاش مي كنم زندگي همنوعانم را محترم بشمارموبراي آرامش مردگانم خيرات بدهمحالا كه بيكاريم...بيا با سلامتي هم بازي كنيمتو روي احساس منو

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-939399542003-05-07T22:31:00.000+04:302006-12-06T16:22:02.081+03:30

سرگردان زمانه ي خويشماسير لحظه هاي نيامده.آه چقدر تشنه امو چقدر خسته!- زندگي سرشار از لحظه هاي تشنگي است -انگار پشت تمام ديوار ها يك نفر بي وقفه مرا مي خواندشايد براي رفتنكفشهايم را هم داشته باشماما دليلي براي صدايت نمي يابم.سرگردان زمانه ي خويشمبي اشتياق پيدا شدنرها شدنو رسيدن.آسوده مردنت ، آنقدر نا منتظر بودكه ديگر صدايت برايمو نفسهايت براي طبيباندليل بودنت نيست.سرگردان زمانه ي خويشمتشنه ، خسته

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-933544562003-04-27T23:50:00.000+04:302006-11-08T16:29:38.173+03:30

امشب براي آمدنش ترانه اي سرودمآنقدر كوتاه كه هلالش را هم به شوق نياوردشايد هم آسمان ابري بود....

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-927737592003-04-17T17:05:00.000+04:302006-11-08T16:30:32.173+03:30

به لبانت بوسيدن بياموز*پيش از آنکهجوشش احساساتش را گاز بگيرد.برای من و دستانت حرارتی بسازبه گرمی تابستانهای خيابان انقلاب.ما همگی با هم برابريمحتی من و توکه کاملا با هم فرق داريمتنها شبا هت من و تورنگ چشمهايمان استآن هم به بهانهء آبی بودن آسمانیکه به آن خيره شده ايمنگران نباشستارهء من ستارهء توستمثل سهم شيرينی بچگی هايمان.زياد به خودت سخت نگيرسهم من فقير کنار توی عابربيش از يک سکهء ده تومانی

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3654503.post-906074552003-03-13T00:31:00.000+03:302006-11-08T16:31:11.836+03:30

شب بر بام همسايه استاگر پنجه بر نوازشهاي من نسايي.مرغ صبح آمدن را نويد دادآنگاه كه ما مست رخوت شبانه بوديم.بي راهه مي روي!اين نغمهء لالايي نيستآخرين نوازشهاي ساز است.شب بر بام همسايه است و مادر انديشهء آمدن يا نيامدن خورشيدتاس مي اندازيم.اين همه آبستني براي اين شب كوتاه بي ستارهسنگين است.توان ناچيز مراپايهء ماندگاري اين يلدا بس.

حسين حاجي غفاريhttp://www.blogger.com/profile/06658270575870292905noreply@blogger.com